Tot Sala Bolognese over een vrij drukke weg, maar daarna weer genieten van rustige landweggetjes. Pas vlak voor Bologna werd het weer wat drukker. De broodjes integrale worden bij de bakker afgewogen.
Door de Porta Saragozza Bologna in. Meestal aparte bus-fiets stroken en een enthousiaste fan, die steeds maar Bravo Bravo bleef roepen, toen hij hoorde dat ik naar Rome onderweg was. Na Bologna uit was meteen pittig omhoog, maar wel een rustige weg, wat al snel een mooi panorama over de Apennijnen opleverde.
Langs de Torrente Savena over een goede brede weg steeds licht bergop naar het zuiden. Heel rustig, tamelijk warm en dus niks te drinken onderweg. Bordje pizzeria 6000 meter verder niets. Daar water gekregen en even gepauzeerd.
Na een tweetal afkoelpauzes om half 2 in Castel dell’Alpi een prachtig plekje aan het meer om te lunchen. Ik was net voor het dorp al op 739 meter, maar toch weer gezakt tot 682. Hoe hoog ik moet? Geen idee.
De gekozen weg is niet de hoofdroute, maar wel erg mooi en erg rustig. Een dal verder naar het oosten loopt de route van Reitsma, en daar moet ik straks opkomen. Het is hier zo rustig dat het wel een fietspad lijkt. Het hoogste punt lag op 1107 meter!
Even ten zuiden van de Passo della Futa kom ik op de “rode” weg van Bologna naar het zuiden . Langs de weg een bord “Camping”, maar ook een pictogram met een bed. Dus maar gevraagd of ze ook kamers hadden, en ja hoor dat was er. Naast het zwembad en naast de douches. ’s Avonds op het “dorpsplein” nog wat gepraat met twee andere fietsers, die hadden een reserve binnenband met een Frans ventiel en wilden een MTB ventiel. Dat had ik dus en dat paste bij mij niet. Die banden hebben we toen maar geruild. Op tijd naar bed, maar niet geweldig geslapen, het bleef roezemoezig.
93,2 km.
de foto’s: